New Materials

Het PlasticDieet zit er op: dit is de recap van Daisy en Gijsbregt

Gijsbregt Brouwer en Daisy Kroon

Afgelopen september was Plasticdieet maand, en bij BlueCity hebben we gemerkt dat dit niet per se makkelijk was. Onze app groep ‘Rietjes zijn voor Mietjes’ om tips uit te wisselen draaide overuren en we kregen veel vragen in de Facebook groep ‘Duurzame Rotterdammers’. Tijd om terug te blikken. Eerst deden we dat met Hajo en Job,  lees hun verhaal hier. En dit keer delen Daisy Kroon en Gijsbregt Brouwer hun persoonlijke ervaring.

Daisy is modeontwerpster en heeft haar eigen studio Daisy Kroon, en Gijsbregt werkt als sportmarketing specialist en is oprichter van De Buik van Rotterdam.

Waarom besloot je met het Plasticdieet mee te doen?

Daisy: Ik vond het een persoonlijke uitdaging. Ik ben geen wereldverbeteraar, soms ben ik zelfs een ‘klootzak’. Maar ik vraag mezelf wel geregeld af: wat zou ik kunnen doen om de wereld een beetje beter te maken? Dus dat plastic experiment wilde ik wel aangaan met mijzelf. Tot het dieet was mijn plastic verbruik redelijk hoog en dat besefte ik pas toen ik er een maand actief mee bezig was.

Gijsbregt: Ik vond het super relevant om mee te doen, de impact van plastic op land en zee is natuurlijk immens. Voor het eerst in 40-50 jaar worden we milieubewust: we stemmen anders, we passen ons gedrag aan. En dat is niet makkelijk. Ik probeerde al minder plastic te gebruiken, maar in september heb ik daar nog een schepje bovenop gedaan.

Hoe heb je de plastic-arme septembermaand ervaren?

Daisy: Het viel me in de supermarkt op dat je heel weinig kunt kopen. Rucola, bijvoorbeeld, kan je niet krijgen zonder plastic. De moeilijkste momenten waren de momenten waarop ik haast had, comfort zit gewoon in plastic. Even snel op het station iets halen zat er niet bij in september.

Ook had ik een bijzondere ervaring op de broodafdeling van de Albert Heijn. Ik had een linnen broodzak bij me, en toch verpakte de medewerkster het brood eerst in plastic voordat ze het in mijn linnen broodzak deed. Zij vertelde mij het brood niet te mogen leveren zonder plastic. Vervolgens plaatste ik dit op Instagram en Albert Heijn reageerde dat ze zonder het plastic de versheid niet kunnen garanderen. Bedrijven zijn angstig voor kwaliteitsverlies, en die angst is groter dan die voor milieuschade.

Gijsbregt: Super zwaar. Het was echt heftig. Ik denk dat wanneer je een vrij gestructureerd leven leidt plastic-arm leven al moeilijk is. Maar als je heel veel op pad bent, zoals ik, is het bijna niet te doen. Of je nou naar de AH to go gaat of een winkel op het station, overal zie je plastic. Het materiaal heeft natuurlijk ook zijn kwaliteiten, daarom zitten we nu in een lastige situatie.

Heb je nog tips voor een plastic-arme toekomst?

Daisy: Ten eerste, vergeef jezelf als het niet altijd lukt. Je kunt nog zo je best doen, maar soms ontkom je er echt niet aan om plastic te kopen. En ten tweede, vraag je opa, oma of seniore buurman eens hoe het er vroeger aan toe ging. Plastic is niet altijd vanzelfsprekend geweest, vroeger ging brood gewoon in de broodzak. Misschien haal je hier inspiratie uit!

Gijsbregt: We moeten verandering makkelijk maken voor mensen, Jack Bean (veganistische zaak op het stationsplein) geeft bijvoorbeeld geen plastic weg en serveert frisdrank in glas. Daarom denk ik dat een belangrijk deel vanuit ondernemers gaat komen. En de politiek moet ook het voortouw nemen. We varen nu een groene koers; Rotterdam wil voorop lopen. Dus laten we dan op stadsniveau afspraken maken. Dat doen we al op een heleboel andere vlakken, dus waarom dan niet ook wat betreft plastic? Waarom zeggen we niet: in Rotterdam gebruiken we geen plastic meer?

 

Verder praten over dit onderwerp? Word lid van de Facebookgroep Duurzame Rotterdammers voor tips, tricks en support!